रविवार, १८ जानेवारी, २०१५

                                                                       सूर्यास्त 
                                             
                                                सायंकाळी एक व्यक्ती
                                                आयुष्यात हार मानून चालली
                                                पण पाहुनी ते डुबते सूर्यबिंब
                                                नदीकाठी उभी राहिली .
                     
                                               घेरलेले ते गगन सारे
                                               रक्तरंगी नाहले
                                               अवचित त्या पाणलहरीत
                                               त्याने रविबिंब पाहिले .
       
                                              अस्त होणार भास्कराचा
                                              साऱ्या  सृष्टीला चाहूल लागली
                                               होता संथ झोत प्रकाशाचा
                                               पक्षिणी घराकडे धावली .
                               
                                               संथ झाले चित्त त्या व्यक्तीचे
                                               दिनकाराचा अस्त जाहला
                                               इच्छा इर्षा अन महत्वाकांशाचा
                                               जोरही सोबत मावळला .
         
                                               परतताना त्या व्यक्तीने
                                                मागे वळूनी पाहिले
                                                पण पाहुनी अंधःकार मागे
                                                त्याने पुढचे पाउल टाकले . 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा